تبلیغات
علمداران عشق - رجعت 3 (رجعت در آخرالزمان)
پنجشنبه 18 فروردین 1390

رجعت 3 (رجعت در آخرالزمان)

   نوشته شده توسط: قاسم یزدی    نوع مطلب :رجعت ،

 رجعت در آخرالزمان

در قرآن كریم، آیات بسیاری از رجعت سخن می‌گویند كه به برخی از آنها اشاره می‌كنیم:

آیه اول « و هنگامی كه فرمان [عذاب] بر آنها واقع شود، جنبنده‌ای از زمین برای آنها خارج می‌كنیم كه با آنان سخن می‌گوید كه: «مردم، به آیات ما یقین ندارند». و روزی كه ما از هر امتی گروهی را از كسانی كه آیات ما را تكذیب می‌كنند محشور می‌كنیم و آنها نگه‌داشته می‌شوند [تا به یک‌دیگر ملحق شوند»[1].

با بیان چند نكته، دلالت آیه بر رجعت روشن می‌شود:

الف) حشر گروهی از هر امتی، غیر از حشر در روز قیامت است. حشر در آیه فوق، همگانی نیست؛ در حالی‌كه حشر در روز قیامت شامل همة انسان‌ها می‌گردد؛ چنان‌كه در آیه دیگری در وصف حشر و روز قیامت چنین آمده است: و همه را محشور كرده و احدی از آنان را فرو نخواهیم گذاشت. [2]

ب) در صدر آیه اول، خداوند می‌فرماید:  (اِذَا وَقَعَ الْقَوْلَ عَلَیْهِمْ ). مورد اتفاق همه مفسران است كه وقوع قول (فرمان)، از علائم قیامت است و روشن است كه علامت یك چیز غیر از خود آن چیز است.[3]

ج) آیات قبل از این آیه، از نشانه‌های قبل از رستاخیز در پایان جهان سخن گفته‌اند و در آیات پس از آن نیز به همین موضوع اشاره می‌شود.

بنابراین، بعید به نظر می‌رسد آیات قبل و بعد، از حوادث پیش از رستاخیز سخن گویند؛ امّا آیه وسط، دربارة رستاخیز باشد. هم‌آهنگی آیات، ایجاب می‌كند كه همه درباره حوادث قبل از قیامت باشند .[4]

 د )  شاهد دیگر برای دلالت آیه بر رجعت، «خروج دابة الارض» است كه یكی از نشانه‌های رستاخیز به شمار می‌رود[5] ؛ یعنی از نشانه‌هایی است كه قبل از رستاخیز رخ می‌دهد.

پیامبر اكرم صل الله علیه و آله و سلم دربارة دابة الارض فرمود:

هیچ‌كس به او دست نمی‌یابد و كسی نمی‌تواند از دست او فرار كند. بین دو چشم مؤمن علامت می‌گذارد و می‌نویسد: « مؤمن بین دو چشم كافر علامت می‌گذارد و می‌نویسد: «كافر»، عصای موسی و انگشتر سلیمان با او است.[6]

آیة دوم:

«بی گمان ما رسولان خود و کسانی که ایمان آوردند را در زندگی دنیا و روزی  گواهان به پا می خیزند یاری می دهیم.»[7]

با بیان چند نكته روشن خواهد شد كه این آیه، به رجعت اشاره دارد و رجعت هم مخصوص تمام انسان‌های مؤمن خاص و كفار خاص است.

الف) سیاق آیه، بر فعلی دلالت دارد كه در آینده به طور حتم به وقوع خواهد پیوست.

ب) نصرت و پیروزی كه در این آیه وعده داده شده، تاكنون تحقق نیافته است و خداوند، هرگز خلف وعده نمی‌كند؛ پس ناگزیر باید در آینده تحقق یابد.

ج) همة پیامبران (به جز حضرت عیسی علیه السلام و حضرت خضر علیه السلام ) و مؤمنان، هنگام نزول قرآن در قید حیات نبوده و در این دنیا یاری نشده‌اند؛ پس به مقتضای این آیه، باید زنده شوند، تا در همین دنیا یاری شوند.

د) لفظ نصرت، در مواردی به كار می‌رود كه دو گروه، مشغول مخاصمه و جنگ باشند و شخصی یا گروهی، به یكی از طرف‌های درگیر كمك كند، تا برطرف مقابل، چیره شود. طبیعی است چنین معنایی با یاری كردن انبیا و مؤمنان در آخرت سازگاری ندارد؛ بلكه مصداق آیه با رجعت، و نصرت انبیا و اولیا تحقق می‌یابد.

شیخ مفید در تفسیر این آیه می‌فرماید:

شیعیان عقیده دارند خدای تبارك و تعالی وعدة نصرت خود را دربارة دوستانش، پیش از آخرت تحقق خواهد بخشید و آن، هنگامی است كه قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف قیام كند. در پایان دنیا، مؤمنان رجعت می‌كنند و وعدة الهی تحقق می‌یابد .[8]

این رجعت مؤمنان و این وعدة الهی برای زن و مرد است؛ چون در غالب از آیات و روایات، به گروه خاصی با علامت خاصی اشاره نشده است؛ بلكه بیشتر به مؤمنان و منافقان اشاره شده و این دو كلمه، هم شامل زن می‌شود و هم شامل مرد.

ب: روایات

در این فراز می‌توانیم رجعت را از سه منظر احادیث، زیارات و ادعیه پی‌گیری كنیم.

1. احادیث

اخبار و روایاتی كه دربارة رجعت از معصومان علیهم السلام نقل شده، به قدری زیاد است كه در طول تاریخ، بسیاری از بزرگان و علمای شیعه دربارة آن، ادعای تواتر كرده‌‌اند (معنوی و اجمالی) از جمله شیخ طوسی در مورد برخی از احادیث رجعت ادعای تواتر لفظی هم نموده است[9] علامه مجلسی در این رابطه می‌فرماید: «اگر روایت رجعت متواتر نباشد پس در دنیا روایت متواتر وجود ندارد».[10] علامه طباطبایی می‌فرماید: روایات ائمه اهل بیت علیهم السلام نسبت به اصل رجعت متواتر است و تواتر با مناقشه در تك تك حدیث باطل نمی‌شود [11]

به همین دلیل، اكنون فقط به ذكر برخی از این احادیث می‌پردازیم:

از امام صادق علیه السلام نقل شده است:

هر كس به هفت چیز اعتقاد داشته باشد، مؤمن ]شیعه[ است و در میان آن هفت چیز، ایمان به رجعت را ذكر فرمود. [12]

مأمون به حضرت امام رضا علیه السلام عرض كرد: «ای اباالحسن نظرت دربارة رجعت چیست؟» آن حضرت فرمود:

« آن، حق است و در امت‌های گذشته نیز بوده و قرآن آن را بیان كرده است. رسول‌خدا  صل الله علیه و آله و سلم فرمود: آن‌چه در امت‌های گذشته واقع شده در این امت نیز بدون كم و كاست واقع خواهد شد».[13]

«حَذْوَ النََعّل بالنَّعّل وَ الْقَذَّةِ بِالْقَذَّةِ» یعنی برابری و یكسانی كه گام به گام و مو به مو، تحقق پیدا می‌كند.

طبق آن‌چه امام رضا علیه السلام فرمودند، به دست می‌آید كه در امت‌های گذشته رجعت بوده است و در این رخداد مهم هم زن و هم مرد حضور داشته‌اند و در زمان ظهور نیز با رجعت زنان و مردان، این واقعه ادامه پیدا می‌كند و این، امری است كه دربارة همة انسان‌های مؤمن خاص و كفار خاص اجرا می‌شود.

2. زیارات

یكی از عالی ترین منابع عقیدتی و والاترین معارف مذهبی ، دعا و زیارت های مأثوره از ائمه معصومین می باشد که جزء مهمترین منابع و مآخذ اعتقادات اسلامی است که به چند مورد اشاره می کنیم

در زیارتی كه خطاب به حضرت امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف خوانده می‌شود آمده است:

اگر دوران درخشان و پرچم‌های برافراشته و حكومت قدرت‌مند تو را درك كردم، بنده‌ای از بندگان تو خواهم بود ... و اگر پیش از ظهورت مرگ فرا رسید، با توسل به تو از خدای سبحان می‌خواهم كه بر محمد و آل محمد صل الله علیه و آله و سلم درود فرستد و برای من، بازگشتی در دوران ظهورت و رجعتی در زمان [حكومت] تو قرار دهد، تا با فرمان‌برداری تو، مراد خویش را دریابم و دلم را [با انتقام] از دشمنانت شفا بخشم. 

هم‌چنین در زیارت امام حسین علیه السلام در روز عرفه می‌خوانیم: «ای سرورم! ای اباعبدالله! خدا و فرشتگان و پیغمبرانش را شاهد می­گیرم كه من، به شما ایمان، و به بازگشت‌تان یقین دارم….»

زیارت جامعه كبیره

خداوند مرا از آنان قرار دهد که از آثار شما پیروی می کند و از راه شما می رود و با هدایت شما هدایت می یابد و در جهت شما برانگیخته می گردد و در رجعت با شما به دنبیا بازگشت می کند . [14]

پس همة ما (اعم از زن و مرد) با تأسی از امامان و اولیای خدا، می‌توانیم دعا كنیم كه تا زمان ظهورش زنده باشیم، تا از یاران خاص او باشیم و اگر هم زنده نماندیم، از خدا بخواهیم با رجعت در زمان دولت یار، او را یار و یاور باشیم و از دشمنانش انتقام بگیریم .

3. ادعیه

الف. در دعای عهد آمده است:

پروردگارا ! اگر مرگی كه بر تمام بندگانت، قضای حتمی قرار دادی میان من و او ]= حضرت امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف‌‌[ جدایی انداخت، مرا [هنگام ظهور مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف] از قبر برانگیز؛ در حالی كه كفنم را ازار خود كرده و شمشیرم را از نیام بركشیده و نیزه‌ام را برهنه ساخته‌ام و دعوت دعوت‌كننده را لبیك می‌گویم.[15]

از امام صادق علیه السلام روایت شده : «هر كس چهل صبح این دعا را بخواند، از یاوران قائم ما باشد و اگر پیش از ظهور آن حضرت بمیرد، خداوند او را از قبر بیرون آورد.... [16]

ب)  در دعایی كه بعد از زیارت حضرت حجت عجل الله تعالی فرجه الشریف در سرداب نقل شده این گونه آمده است: «خدایا! اگرقبل ازظهور حضرتش مرا از دنیا بردی، مرا از كسانی قرار ده كه در رجعت بر می‌گردند.» [17]



[1] - نمل / 82و83.

[2] - کهف / 47.

[3] - مکارم شیرازی ، تفسیر نمونه ، ج15 ، ص547 ؛ المیزان ، علامه طباطبایی ، ج15 ، ص397.

[4] - مکارم شیرازی ، تفسیر نمونه ، ج15 ، ص548.

[5] - محمد حسین طباطبایی ، المیزان ، ج15 ، ص537.

[6] - بحار الانوار ، ج53 ، ص205.

[7] - مومن /51.

[8] - بحار الانوار ، ج53 ، ص130.

[9] - بحار الانوار ، ج53 ، ص137.

[10] - همان ص123.

[11] - المیزان ، ج3 ، ص205.

[12] - بحار الانوار ، ج53 ، ص21

[13] - سید شبر ، حق الیقین ، ص11.

[14] - شیخ صدوق ، من لایحضره الفقیه ، جامعه  مدرسین قم ، 1413 ، ج2 ، ص615.

[15] - حاج شیخ عباس قمی ، مفاتیح الجنان ، ص893.

[16] - بحار الانوار ، ج53 ، ص95.

[17] - همان ، ج22 ، ص240.


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر