تبلیغات
علمداران عشق - زندگینامه امام جواد
یکشنبه 13 مهر 1393

زندگینامه امام جواد

   نوشته شده توسط: قاسم یزدی    نوع مطلب :زندگی نامه معصومین ،

امام جواد(ع)        

محمدبن علی بن موسی الرضا(ع)  نهمین پیشوای شیعیان امامی مذهب و از برگزیدگان خداست برای هدایت امت محمدی می باشد.

تولد حضرت در ماه رمضان بوده است ولی در روز آن اختلاف است شیخ مفید روز پانزدهم رمضان و برخی روز نوزدهم رمضان دانسته و لی بدون تردید در سال 195 هجری بوده است . شهادت حضرت به نقل از كلینی و شیخ طوسی و نوبختی در آخر ذی قعده سال 220 هجری است مسعودی پنجم ذی حجه و برخی ششم ذی حجه نقل كرده اند.

 مادر حضرت "سبیكه نوبیه" و به روایتی "خیزران" كه او را از خانواده ی ام امومنین "ماریه قبطیه" دانسته اند نام آن حضرت را "ریحانه" و به نوشته نوبختی "دره" كه بعدها "خیزران" نام گرفت نقل شده است.

مشهورترین القاب آن حضرت "جواد" ، "زكی" ، "مرتضی"، "قانع
"، "رضی" ، "مختار"، "متوكل" و "منتخب" نیز برشمرده اند كنیه اش "ابوجعفر ثانی" و عمر حضرت 25 سال و بعد از شهادت پدر بزرگوارشان در سال 203 تا 220 امامت شیعه را بر عهده داشتند.     

امامت امام جواد(ع)

یكی از مسائلی مربوط به امامت كه در مورد امام جواد مطرح شد این بود آیا ممكن است كسی پیش از بلوغ به مقام امامت برسد .

باید توجه داشت كه در نصوص وارده از امام رضا دلالت بر این دارد كه امام جواد جانشین بوده است ولی به سبب سن حضرت برای برخی شبهه شده بود كه در ابتدا تعداد زیاداصحاب بعد از سفر حج  به مدینه رفتند برخی در ابتدا سراغ عبدالله بن موسی رفتند از آنجا كه  شیعیان حاضر نبودند بدون دلیل امامت كسی را بپذیرند سوالاتی مطرح كردند زمانی كه او را ناتوان دیدند سراغ امام جواد رفتند . امام جواد به تمام سوالات جواب دادند و برای آن ها یقین آور بود.

برخی اصحاب سن كم حضرت را با اشاره به نبوت حضرت عیسی در دوران شیرخوارگی جواب دادند . شیخ مفید شاهد بر صحت امامت امام جواد را شركت دادن حسن و حسین در مباهله در حالی كه در آن هنگام هنوز دو كودك خردسال بودند آورده است.

حیات تاریخی امام جواد(ع)

آگاهی های تاریخی در باره ی زندگی امام جواد جندان گسترده نیست افزون بر آن محدودیت های سیاسی همواره مانع از انتشار اخبار مربوط به امامان معصوم می گردید و تقیه عامل موثری در عدم نقل اخبار در منابع تاریخی است و افزون بر آنزندگی امام جواد (ع) جندان طولانی نبوده استكه اخبار فراوانی هم از آن در دسترس ما قرار گیرد.

 زمانی كه امام رضا(ع)  به طوس رفتند هیچ از اعضای خانواده خود را همراه نبردند در این حال آیا در این مدت حضرت به منظور دیدار پدر به طوس رفتند یا نه فقط ابن فندق در تاریخ بیهقی نقل كرده كه آن حضرت در سال 202 به طوس آمد اما در دیگر كتب اشاره نشده است از اخبار به دست می آید حضرت در مدینه بودند و فقط زمان شهادت پدر برای غسل و  اقامه نماز به طوس آمدند.

هنگامی كه مامون با شهادت امام رضا(ع)  از این جهت اطمینان خاطر پیدا كرد ولی می دانست مردم دور فرزندش جمع می شوند بعد از ورودش به  بغداد در سال 204 بلافاصله امام جواد را از مدینه به بغداد خواند برخی منابع تاریخی آوردند كه مامون زمانی كه ولایتعهدی را به امام رضا سپرد دخترش ام الفضل را به عقد امام جواد یا نامزد او كرد .

 به نوشته طبری یكی از دخترانش را به نام" ام حبیب" به عقد امام رضا و دختر دیگرش به نام" ام الفضل" به عقد امام جواد درآورد.  اما بنابر روایتی از ابن طیفور و ابن اثیر هنگامی كه مامون در سال 215 به تكریت وارد شد. امام جواد(ع)  نیز از مدینه به بغداد رسید آن حضرت برای ملاقات با مامون به شهر تكریت رفت و در آنجا بود كه "ام الفضل" به آن ها پیوست و تا موسم حج حضرت در بغداد ماندند و آنگاه با خانواده ی خود برای انجام مراسم حج به مكه رفتند و از آنجا به مدینه بازگشتند و در آن جا ماندگار شدند.

فراخوانی آن حضرت به بغداد در سال 220 توسط معتصم عباسی آن هم در ست در همان اولین سال حكومت خود نمی توانست بی ارتباط با جنبه های سیاسی قضیه باشد كه حضرت به شهادت رسید كه تنها عمر شریف ایشان 25 سال می گذشت.

 مسعودی روایتی نقل می كند كه بنابر آن ، شهادت آن حضرت به دست ام الفضل در زمانی رخ داده كه امام از مدینه به بغداد نزد معتصم آمده بود ام الفضل پس از شهادت امام به پاس این عمل خود به حرم خلیفه پیوست این نكته را نباید از نظر دورداشت كه ام الفضل در زندگی مشترك با حضرت از دو جهت ناكام مانده بود اولا : اولاددار نشد از حضرت ثانیا : امام به او چندان توجه نمی كردند و فرزندان عموما از ام الولد های آن حضرت بود.

شاهد دیگر آن است كه امام جواد هنگام سفر به بغداد در سال 215 جانشینی برای خود تعیین نكردند اما در آستانه ی این سفر به دستور معتصم جانشین خود را تعیی كردند كه نشانه ی آن است كه امام خطرناك بودن سفر را دریافته بود.

 

مناظرات علمی حضرت

 امام جواد(ع)  از دو جهت به مناظرات علمی كشانده شد نخست از طرف شیعیان خود كه با توجه به سن كم آن حضرت می خواستند علم الهی امام را دریابند. و ثانیا : مامون و معتصم از آنجا كه شیعیان مدعی علم الهی برای امامن خود بودند خلفا می كوشیدند با تشكیل مجالس مناظره آنان را رو درروی برخی از دانشمندان بنام قرار دهند تا شاید پاسخ برخی از پرسش ها درمانده شوند و شیعیان دچار مشكل شوند.

یكیاز مناظرات مهم آن حضرت در زمان مامون هنگامی كه مامون ام الفضل را به عقد حضرت درآورد و مورد اعتراض عباسیان قرار گرفت مجلس مناظره تشكیل دادند كه مامون به یحیی بن اكثم سوالاتی را آماده كرد و از حضرت بپرسد كه حضرت سوال او به چندین بخش تقسیم كردند و پرسیدند منظورت كامیك از آن است كه موجب بهت یحیی بن اكثم شد این مناظره در سال 215 ودر بیست سالگی حضرت بود.

علاوه بر مناظرات علمی ،حدود دویست و بیست حدیث جزء میراث گرانبهاء امام جواد(ع)  است.

برخورد حضرت با فرقه های منحرف

حضرت در برابر فرقه های منحرف موضعگیری می كردند در مورد فرقه ای از اهل حدیث به نام مجسمه كه خدا را جسم می پنداشتند فرمودند :" پشت سر آن ها نماز نخوانید وبه آن ها زكات ندهید."

واقفیه كسانی بودند كه در موسی بن جعفر توقف كرده بودند حضرت فرمود: " پشت سر ان ها نماز نخوانید امام جواد در مورد دو فرقه واقفیه و زیدیه فرمودند: مصداق این آیه هستند." وجوه یومئذخاشعه عامله ناصبه" و آن ها را در ردیف ناصبی قرار دادند.

امام جواد(ع)  در مورد ابوالخطاب از سران غلات فرمود: " لعنت خدا بر تو و اصحاب تو و كسانی كه درباره ی لعن بر او توقف كرده و تردید دارند امام خطاب به اسحاق انباری در مورد ابوالمهری و ابن ابی الزرقاء باید كشته شوند كه آن دو نفر خود را از اسحاق مخفی كردند."

اصحاب امام جواد(ع)

یكی از اصحاب بزرگ آن حضرت عبدالعظیم حسنی است كه مقدار قابل توجهی حدیث از آن حضرت نقل كرده است و دیگری داود بن قاسم مشهور به ابوهاشم جعفری كه او احادیث زیادی از آن حضرت نقل كرده است.و دیگر علی بن مهزیار ،‌خیزران الخادم یكی از وكلای امام بود ،‌احمد بن محمد بن ابی نصر بزنطی كه جزء اصحاب اجماع به شمار می رود نام برده اند.


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر